Het Malawiaanse onderwijssysteem
Door: Sabine Bout en Jenny Tamboer
Vandaag gaan we naar de Lilongwe TTC, Teacher’s Training College. Dit is zoals de Pabo in Malawi genoemd wordt. Op de TTC krijgen we een presentatie van Mr. Goodson over het Malawiaanse onderwijssysteem.
Hier in Malawi kunnen de kinderen vanaf zes jaar naar de primary school, dit noemen wij in Nederland een basisschool. Deze primary school duurt acht jaar. Aan het einde van elk jaar krijgen de kinderen een toets om te kijken of ze door kunnen naar het volgende niveau. Deze toets gaat over alle stof van het hele jaar. Wanneer zij op deze toets te laag scoren, mogen zij niet door naar de volgende ‘standard’. De vakken waarin zij getoetst worden zijn: geschiedenis, aardrijkskunde, Engels, rekenen, religie en Chichewa, de lokale taal hier. Doordat er ook leerlingen zijn die hun toets niet halen, komen er veel verschillende leeftijden in een klas. Ze mogen vijf jaar doen over een klas, halen zij het dan nog niet worden ze weg gestuurd.
De vakken die op de basisschool worden gegeven, worden allemaal door één leerkracht gegeven, dit is dus net zoals in Nederland.
Na de primary school gaan de kinderen naar de secondary school. Hier zijn geen niveauverschillen in zoals we dat in Nederland wel kennen. Ze kennen wel een onder- en bovenbouw. De onderbouw noemen zij hier Junior, dit is jaar één en twee. De bovenbouw met jaar drie en vier noemen ze Senior. De secondary school duurt dus vier jaar.
Hebben de leerlingen de secondary school gehaald, dan mogen zij een ‘opleiding’ kiezen. Mr. Goodson gaat in de presentatie dieper in op de TTC. De opleiding duurt twee jaar. Het eerste jaar bestaat uit theorie en het tweede jaar uit de praktijk. Het is twee jaar omdat ze hier een tekort aan leraren hebben. Het tekort aan leraren komt, doordat de overheid de primary school gratis heeft gemaakt. Hierdoor veranderde van de ene op de andere dag het leerlingenaantal van 1,9 miljoen naar 2,4 miljoen. Als ze uiteindelijk leraar zijn, hebben ze dus ook gegarandeerd een baan door dit lerarentekort.
De TTC is in Malawi van korte duur, maar ze hebben bijscholing voor de leraren. Dit heet hier de TDC, Teacher Development Centre. Wanneer zij deze bijscholing krijgen is afhankelijk van het probleem waar de startende leerkracht dan tegen aan loopt.
Een warme Afrikaanse dag op de TTC
Door: Jetty Veenstra en Margo Pepping
Na een korte busreis gaan de hekken van het TTC (Teachers Training College, Pabo in Malawi) open. Omringd door veel groen, waaronder palmbomen, rijdt onze bus het terrein op. Midden op de compound staat een aantal grote felblauwe gebouwen. Dit zijn de klaslokalen van de Pabo en de accommodaties voor de studenten. Als de deuren van de bus open gaan, komt de warme Afrikaanse dag ons tegemoet.
Zodra we de TTC binnen komen lopen, wordt het woord ´welcome´ vaak genoemd door de vriendelijke leerkrachten. Het geeft ook echt het gevoel dat we meer dan welkom zijn.
Er wordt aangeboden om een echte les bij te wonen met Pabostudenten. Eenmaal in de banken wordt op een leerzame manier verteld hoe een leerkracht zich professioneel en pedagogisch hoort te gedragen voor de klas. De les is erg interessant en we kunnen de informatie die we krijgen goed gebruiken voor de eigen lessen die we gaan geven de komende dagen. Het contrast tussen ons en de studenten van de TTC wordt duidelijk tijdens de lunch. Wij krijgen een goede maaltijd, de Malawiaanse studenten staan buiten in een lange rij met hun bordje te wachten voordat ze kunnen eten. Vervolgens volgen we Philip over een pad dat tussen de palmbomen ligt, struikelend over stenen naar ´The Demonstrationschool´. Hier komen de kinderen nieuwsgierig rennend en zwaaiend op ons af. Verbaasd over het aantal kinderen dat op ons afkomt, proberen we ze allemaal te groeten. We blijven maar kort want we mogen de bus weer in voor een bezoek aan de volgende school.
De armoede in Malawi wordt duidelijk tijdens deze reis. De mensen op de markt verkopen van alles dat ze zelf hebben gemaakt. Via de ramen van de bus komen de geuren van gebakken eten en opwaaiend stof naar binnen. Zwaaiend lopen kinderen achter de bus aan, op blote voeten en met kapotte kleding. Achter hoge muren is de basisschool waar opnieuw enthousiaste kinderen op ons wachten. Dit keer iets zijn ze wel iets meer terughoudend, maar nadat we contact hebben gemaakt, staan ze in groepen om ons heen. Als we een klaslokaal binnenlopen krijgen we een luidkeels welkom van de kinderen: ´Good day miss, how are you today?´
Met een hoofd vol indrukken van deze eerste dag in Malawi stappen we de bus in om vervolgens over de hobbelige wegen terug te rijden naar ons hotel.
Vele indrukken
Door: Lisanne Reulink & Lotte van den Berg
Met de Afrikaanse lucht in onze longen,
Is het avontuur nu echt begonnen.
Helder blauwe lucht, verblijde kinderen, gastvrije mensen,
Hebben wij nog meer te wensen?
Indrukwekkend
Tussen de middag één lange rij, voor één bord eten,
We zien het… maar willen het eigenlijk niet weten.
Overvolle klassen door een tekort aan leerkrachten,
We kunnen dan ook niet voldoende adaptief onderwijs verwachten.
Verbazingwekkend
De realiteit zien we nu voor ogen,
Het is nog aangrijpender dan op tv, niet te geloven.
We zijn benieuwd wat de andere dagen ons gaan geven,
Want dit avontuur draagt bij aan de rest van ons leven.
Ongeloof
New friends and new places to see,With blue skies ahead,
Yes, I’m on my way.
(On my way-Brother Bear)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten