verslag van 2 en 3 mei 2010.Het is even wachten, maar dan heb je ook wat
Door: Anneke Mollema en Lenneke Reumer
Vandaag begint de reis naar Malawi. Weken, zoniet maanden hebben alle deelnemers hier naar uit gekeken. Iedereen is op de afgesproken tijd bij de grote rood-wit geblokte kubus aanwezig. Er zijn volop zenuwachtige maar vooral enthousiaste gezichten te zien.Tijdens het inchecken blijkt dat er iets niet helemaal klopt waardoor een aantal mensen geen stoel blijkt te hebben. Gelukkig wordt dit ter plekke opgelost. Tegen negen uur ’s avonds stijgt het vliegtuig richting Nairobi op. Hoewel? Nairobi...? Maandagochtend blijkt dat het vliegtuig vanwege zeer dichte mist niet in Nairobi kan landen. Geen probleem. Dan landen we toch gewoon in Mombasa, een vliegveld verderop. Na een uurtje zet het vliegtuig dan toch koers richting Nairobi. Gelukkig is de vlucht naar Lilongwe ook vertraagd. Onderweg maakt het vliegtuig een tussenlanding in Zimbabwe. Hier wordt de vloer van het vliegtuig nog even van al het stof ontdaan met de stofzuiger. Ach, dat kleine beetje wachten maakt nu ook niet meer uit. Uiteindelijk landen we om 15.35 uur op Lilongwe Kazungu International Airport.
In twee busjes rijden we naar hotel ‘The 18 Lodge’. Onderweg vergapen de studenten zich aan de mannen met bosjes takken op hun fiets, vrouwen met zakken op hun hoofd en mensen die naast een gestookt vuurtje kalebassen verkopen. Kortom: een typerend stukje Malawi. Bij het hotel aangekomen, blijkt dit niet aan de verwachtingen te voldoen. Het is namelijk stukken luxer dan wij hadden gedacht. Wanneer de kamers zijn verdeeld, wordt er een avondmaaltijd genuttigd. Hierna kruipt iedereen vroeg onder de wol. Morgen gaan we voor het eerst naar Lilongwe Teacher Training College. We zijn erg nieuwsgierig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten