Door: Jenny Tamboer, Sabine Bout, Lisette Vink, Margriet Bijl, Daphne Visser, Kimberley Goijer, Cindy Verheij en Bas Jansen
'Goedemorgen' wordt er om half zes geroepen, door de dagleiding. Dit is vroeg. Zelfs zo vroeg dat het ontbijt er nog niet is. Bij aankomst op de TTC, blijkt de kerk niet
op de campus van de TTC te zijn. Vlug gaat de bus verder op weg naar Katondo C.C.A.P. Church. De dienst is al begonnen. Voorzichtig lopen wij de kerk binnen waarbij alle ogen op ons gericht zijn. Na een prachtig maar langdradig gebed, worden er drie koren voorgesteld. De verschillende koren zingen prachtig. Het geluid galmt door de kerk. Hierdoor verschijnt er kippenvel op de armen van vele studenten. Er blijkt een vierde koor te zijn. En jup, dat zijn de leden van de Onderwijsexpeditie! Alle deelnemers mogen hun zangtalenten showen. Eerst door het Wilhelmus te zingen en daarna wordt het lied ‘Kumba ya my Lord’ ten gehore gebracht. De plaatselijke bevolking klappert met de oren wanneer het volkslied gezongen wordt. Daarentegen gaan ze uit hun dak bij het voor de Malawianen herkenbare ‘Kumba ya my Lord’. Vol enthousiasme zingen en klappen de mensen in de kerk met ons mee. Dit is een overweldigend gevoel. De dominee begint met een lange, moeilijk verstaanbare preek. De buschauffeur doet af en toe alsof hij diep in gedachten is, maar in
werkelijkheid doet hij een ‘power nap’. Een sprinkhaan hupt op en neer terwijl de dominee aan het preken is. Bij het laatste lied begint het koor te dansen. Plotseling lopen Lenneke en Aaron naar voren waarna de rest van de groep volgt. Samen met de andere kerkgangers dansen wij mee op de Malawiaanse liederen. Het is een groot feest! In totaal hebben we drie uren in de kerk geluisterd, gezongen en gedanst.
Bezoek aan de voedselmarkt in Lilongwe
Door: Linda Versteeg en Lisanne Brummel
Rond kwart over drie komt de groep al zingend aan bij de voedselmarkt in Lilongwe. Het parkeren met de bus van Aron gaat maar net goed, want tijdens het achteruitrijden schiet er ineens een klein passagiersbusje achter ons langs.
Bij het uitstappen van de bus staan er gelijk drie kinderen voor onze neus met hun handje omhoog die al trekkend aan je arm om geld vragen. Er wordt ons verteld dit te negeren, omdat je anders gelijk dertig kinderen om je heen hebt staan.
Daarnaast zijn er ook nog twee verkopers die postkaarten en bananen verkopen. Direct ruik je een sterke rotte geur van vis dat al uren in de brandende zon ligt. De groep
wordt opgesplitst in twee groepen onder leiding van 'onze' George en buschauffeur Aron die ons helpen met het afdingen. Reisbegeleiders Robin, Inge en Serge lopen achteraan om iedereen in de gaten te houden. Eenmaal beland op de markt, lopend door het eerste smalle straatje, wordt snel duidelijk waar de sterke visgeur vandaan komt, we zijn namelijk beland op de visafdeling. Als eerste komen we langs de rauwe vissen met vliegjes en mieren op hun rug. Dan de gebakken en gerookte visjes. Van groot tot heel klein, van Chamboo (speciale Malawiaanse vis) tot sardientjes zonder blik. Na het volgende smalle paadje is daar de groente- en fruitafdeling met de 'normale' tomaten tot passievruchten en de oer-Hollandse sperziebonen. Ondertussen worden we achtervolgd door dezelfde drie kinderen van de bus. Na het derde smalle paadje zijn we terug in de open lucht waar allemaal kleine houten kraampjes te zien zijn met praktische spullen als tandpasta, shampoo, emmers en mobiele telefoons. Als laatste passeren we de landbouwafdeling. Hier zijn grote zakken te zien waar ze meel en maïs in doen. Maar natuurlijk ook spullen die ze gebruiken om het land te bewerken. We zien bijvoorbeeld harken, hakbijlen en ijzeren oprol netten. Dat was ons avontuur op de markt.
Tsikulana kubala (Moederdag)
Door: Stephanie Davidse, Annette Wesdorp & Frauke Bokker
Zij hoopt
Iedere dag haar kinderen te kunnen voeden.
Zij wast, zij kookt, zij veegt,
Elke dag hetzelfde ritueel.
Zij zwaait om mij te verwelkomen.
Zij zwaait als ik weer wegga.
Wat zal zij denken?
Haar gastvrijheid voelt als armen om mij heen.
Je hoopte met mij,
toen ik me aanmeldde.
Je gaf mij advies,
toen ik mijn koffer pakte.
Je stond te zwaaien,
toen ik vertrok.
Je denkt aan mij,
als ik in een vreemd land ben.
Je zult jouw armen om mij heen slaan,
als ik weer terug ben.
Fijne moederdag
Tsikulana kubala (Muttertag)
Von: Stephanie Davidse, Annette Wesdorp & Frauke Bokker
Sie hofft
jeden Tag ihre Kinder ernähren zu können.
Sie wäscht, sie kocht, sie fegt,
Jeden Tag dasselbe Ritual.
Sie winkt um mich willkommen zu heiβen.
Sie winkt als ich wieder weg gehe.
Was denkt sie?
Ihre Gastfreundlichkeit umarmt mich.
Du hast mir die Daumen gedrückt,
als ich mich angemeldet habe.
Du hast mir Tips gegeben,
als ich meinen Koffer gepackt habe.
Du hast gewunken,
als ich weg gegangen bin.
Du denkst an mich,
wenn ich in einem anderen Land bin.
Du wirst mich umarmen,
wenn ich wieder da bin.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten